درازل پرتو حسنت زتجلي دم زد        عشق پيدا شد وآتش به هم عالم زد

روح غزل :

شما بايد خود را جز افراد خوشبخت بدانيد هر چند كه در ظاهر برخي نارسايي ها در زندگي داشته باشيد،اين كمال خوشبختي است كه در زندگيتان پرتو عشق و محبت وجود دارد با دقت كامل محرم اسرارر‌‌ا ‌ازنامحرم تشخيص دهيد و از ورود افراد نا اهل به زندگي يا خانه دلتان پيشگيري كنيد. آينده ارآن شماست اگر عشق به خداوند و معنويات را باﻻترين ارزش بدانيد و به مخلوق خداوند عشق ورزيد.

هر هفته ا فال حافظ  برای بازدید کنندگان

خوش باشید

نظر هم یادتون نره...

در رویا هایم دیدم که با خدا گفتگو می کنم.
خدا پرسید؟ پس تو میخواهی با من گفتگو کنی؟
من در پاسخش گفتم: اگر وقت دارید.
خداوند خندید و گفت وقت من بی نهایت است در ذهنت چیست که می خواهی از من بپرسی؟
پرسیدم چه چیز بشر شما را سخت متعجب می سازد؟
خدا پاسخ داد: کودکی شان.
- اینکه آنها از کودکی شان خسته می شوند عجله دارند زود بزرگ شوند و بعد دوباره پس از مدتها آرزو میکنند که کودک باشند.
- اینکه آنها سلامتی شان را از دست می دهند تا پول بدست آورند و بعد پولشان را از دست می دهند تا سلامتی شان را بدست آورند.
- اینکه با اضطراب به آینده نگاه می کنند و حال را فراموش می کنند. بنابراین نه در حال زندگی می کنند نه در آینده.
- اینکه آنها به گونه ای زندگی میکنند که گویی هرگز نمی میرند. و به گونه ای میمیرند که گویی هرگز زندگی نکرده اند.

خدا دستانم را گرفت، برای مدتی سکوت کردیم و من دو باره پرسیدم. به عنوان یک پدر می خواهی کدام درسهای زندگی را به فرزندانت بیاموزی؟
او گفت:
- بیاموزند که آنها نمی توانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد. همه کاری که آنها می توانند بکنند این است که اجازه دهند خودشان دوست داشته باشند.
- بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند.
- بیاموزند که فقط چند ثانیه طول می کشد تا زخم های عمیقی در قلب آنان که دوستشان داریم ایجاد کنیم اما سالها طول میکشد تا آن زخمها را التیام ببخشیم.
- بیاموزند که ثروتمند کسی نیست که بیشترین ها را دارد. کسی است که به کمترین ها نیاز دارد.
- بیاموزند که آدم هایی هستند که آنها را دوست دارند فقط نمی دانند چگونه احساساتشان را نشان دهند.
- بیاموزند که دو نفر می توانند با هم به یک نقطه نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند.
- بیاموزند که کافی نیست فقط آنها دیگران را ببخشند بلکه آنها خود را نیز باید ببخشند.

من با خضوع گفتم آیا چیز دیگری هست که دوست دارید فرزندانتان بدانند؟
خداوند لبخند زد و گفت:  فقط اینکه بدانند من در اینجا هستم، همیشه.

هر نوع پیشنهادی که بدی بدون قید و شرط اجرا میشه

فقط تو ۴ چوب باشه پبشنهادت

این وبلاگ قلب منه دوست دارم دوستام تو قلبم باشند

هرچی کم داره بگو تا بذارم

ممنون

مطالب از محمد رضا

کوچکترین انسانها کسانی هستند که برای به دست آوردن دیگران ، خودرا هم عقیده و هم فکر با او نشان می دهند.
من به عشق اعتقاد ندارم

موفق باشی
ما التماس دعا بیشتر

مطالب از سارا نمیدونم از کجا

شکسپیر:

غرورت را بخاطر کسی که دوست داری بشکن, ولی کسی را بخاطر غرورت نشکن

رویا از شیراز

شما هم اگه مطلب دارید بذارید تا به اسم خودتون درج بشه

اوج ناامیدی، تاریکی و سیاهی، دستی پر از نور، روشن و قدرتمند، دستت را می گیرد و آن چیزی نیست جز مهر پروردگار

رویا از شیراز

به چشمي اعتماد کن که به جاي صورت به سيرت تو مي نگرد ، به دلي دل بسپار که جاي خالي برايت داشته باشد و دستي را بپذير که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است

مطالب : رویا از شیراز

یارب این شمع دل افروز زکاشانه کیست                 جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

                  باز آی که بی روی تو ای شمع دل افروز                  در بـزم حریفـان آخر نـور و صـفـــا نیست  

                  خـوشــســـت اگـر یـار ، یـار مـن بـاشــد                   نه مـن بسـوزم و او شمــع انجمن باشد

                  خیره آن دیده که آتش نبرد گریه عشـق                   تیره آن دل که درو ، شمــع محـبـت نبود        

                   تو شمع انجمنی،یک زبان و یک دل شو                    خیال و کوشش پروانه بین و خنـدان شو

دو بیتی از عماد خراسانی :

                  عـشـــق آتــش بود و خـانه خرابـی دارد                  پیش آتـش دل شمـع و پر پروانه یکی است

                  ره هرکس به فسـونی زده آن شوخ ارنه                  گریه نیمه شب و خنده مستـانه یکی است

ابیاتی از سعدی :

                  سوزنـاک افتاده چون پروانه ام در پای تو                   خود نمی سوزد دلـت چون شمـع بر بالینم

                  چو روی دوســت نبـیـنی جهـان ندیدن به                   شـــب فــراق مـنـه شـمـــع پـیـش بالینم

ابیاتی از رهی معیری :

              سوختم اما نه چون شمــع طـرب در بین جمع            لالـه ام کـز داغ تنــهایـی به صـحــرا سوخـتـم

              شمع و گل هم هر کدام از شعله ای در آتشند           در میـان پــاک بــازان ، مـن نه تـنــها سوخـتـم

                   چیست عشـق؟آتش به جان افروختن                        کـار آتـــش نـیـســت غیـر از سـوخـتن

                   عاشـــقـی خـــاص دل زار مـن اســت                        شمـع عشــقم،سوختن کار من اسـت

                    گریه ام چون شمـع بزم آهسته است                        دل کند زاری ، ولی لــب بسـتـه اسـت

ابیاتی از مولانا :

                 قهرست کار آتش،گریه ست پیشه شمع                     از مـا وفــا و خدمـــت وز یــار بی وفـایـی

            به هر سوزی چو پـروانه مشو قانع بسوزان سر          به پیش شمع چون لافی از این سودای دهلیزی

                 چون از جهان رمیدی در نور جـان رسیدی                    چون شمع سر بریدی بشکن تو پای توبه

تک ابیاتی از دیگر شعرا :

     من آن شمعـم که از سر تا به پا پیوسته می سوزم            من آن گویای خاموشم که لـب از شکــوه می دوزم

          این شیوه ام ز شمع خوش آمد که هیچ گاه                        پـروانـه را نسـوخت مگـر در حضـور خویـش

          گر بمیرم به جز از شمع کسی نیست که او                       بر مـن خسـتـه بگـرید ز سـر ســوز امـشـب

            ای شمع چه خندی به سرا پرده عشـاق                           کـز اشــک تو پیـداسـت که فرجـام ندیـدم